चोया बाँस
Dendrocalamus hamiltonii
उष्ण तथा उपोष्ण प्रजातिउचाइ: तराई – तल्लो तथा मध्य पहाड
व्यास: करिब २ – ५ इन्च
उपयोग: निर्माण, फर्निचर, हस्तकला, खाद्य टुसा
चोया बाँस (Dendrocalamus hamiltonii) हिमालयको बाहिरी फेदको उपोष्ण वनमा पाइने सबैभन्दा सामान्य बाँस हो। नेपालदेखि दक्षिण चीन र इन्डो-चीनसम्म फैलिएको यो प्रजाति १००० देखि २००० मिटर उचाइमा हुर्कन्छ। स्थानीय रूपमा यसलाई चोया, तामा र ढुङ्गे बाँस भनिन्छ। लाठाको भित्ता पातलो र लचिलो हुने भएकाले ठूला बाँसमध्ये यो उत्कृष्ट बुनाइ सामग्री मानिन्छ, तर ठूला हाँगाका कारण चिरा पार्न भने गाह्रो हुन्छ। नयाँ टुसा (तामा) तरकारीका रूपमा व्यापक रूपमा खाइन्छ र पूर्वी प्रजाति एडुलिसका टुसा बढी गुलियो हुन्छन्।
प्रमुख विशेषताहरू:
- पातलो र लचिलो भित्ता — बुनाइका लागि उत्कृष्ट
- ठूला हाँगा र प्रशस्त हवाई जरा हुने
- झुकेको लामो टुप्पो र लामा पातको खोल हुने
- सानो क्षेत्रमा फुलिरहने भएकाले बीउ प्रायः उपलब्ध हुने
प्रमुख उपयोगहरू:
- डोको, डालो, मन्द्रो, चटाइ तथा डोरी बुनाइ
- ठूला पात डाले घाँसका रूपमा
- टुसा तरकारी तथा हियुप अचार
- अस्थायी घर तथा पुल निर्माण, कागज लुगदी, चिया बगानमा हावाछेक
खेती गर्ने तरिका:
- लाठा वा हाँगाको कलम प्रयोग गर्ने (९० प्रतिशतसम्म सफलता)
- हवाई जरा भएका हाँगा छनोट गरी वर्षायाममा रोप्ने
- परिपक्व लाठा नकाटी टुसा र हाँगा उपयोग गर्ने गरी झ्याङ व्यवस्थापन गर्ने
- लाठा काट्दा ३ वर्षभन्दा पुराना मात्र, बढ्ने याममा नकाट्ने र दोस्रो गाँठामाथि ३० सेन्टिमिटरमुनि काट्ने